Mijn ervaring als student in de Arhanta Yoga ashram in India

Door Natasha Rogers

Mijn ervaring als student in de Arhanta yoga ashram in India. Waar moet ik beginnen? De gehele maand van begin tot eind was geweldig, uitdagend en absoluut onvergetelijk.

Vóór mijn aankomst in India was ik erg zenuwachtig en gefascineerd over het leven in India, een land zo verschillend van het land waar ik mijn hele leven heb geleefd. Ik deed op het internet onderzoek naar de Indiase gewoontes en de Indiase cultuur. Maar de omschrijvingen die ik op het internet vond waren naar mijn mening niet correct. En uiteraard waren de omschrijvingen die ik had gelezen over hoe het is om te verblijven in New Delhi, waar het overvol en luidruchtig is, totaal anders dan het leven in de afgelegen ashram in Khajuraho! De Arhanta ashram in Khajuraho is erg rustig en vreedzaam, in tegenstelling tot de chaos die je opwacht in New Delhi.

review-yoga-docentenopleiding-india-natasha

Mijn andere zorg voordat ik naar India reisde, was het niveau van mijn yoga beoefening. Ik deed yoga sinds een aantal jaren, maar in mijn eigen tijd en op mijn gemak. Ik plande yoga wekelijks in, maar als ik geen tijd had, deed ik het niet. Hetzelfde gold voor mijn meditatiesessies, ik probeerde het dagelijks te doen, maar ik betrapte mezelf er vaak op uit het ritme te vallen en het mediteren over te slaan. Ik was bang dat de andere studenten geavanceerde yogabeoefenaars waren en dat ik niet in staat zou zijn om ze bij te houden. Gelukkig kwam ik er gauw achter dat ik niet de enige was met deze gedachten. Iedereen had zijn eigen niveau op het gebied van yoga. Natuurlijk waren er sommige poses die ik erg moeilijk vond en soms was het ontmoedigend om te zien hoe andere studenten dezelfde poses moeiteloos uitvoerden. Maar zo waren er ook poses waar andere moeite mee hadden die ik weer gemakkelijk kon uitvoeren. Een van de grootste lessen die ik heb geleerd gedurende de maand was om me, in plaats van op andermans reis, op mijn eigen reis te focussen. Wanneer je de focus inwaarts brengt, kun je je niet focussen op iemand anders, waardoor je ook niet zal vergelijken.

Wat als een groot cadeau voelde, was het ontmoeten van gelijkgezinde mensen tijdens de opleiding. In het diepe worden gegooid door een kamer te delen met een onbekend persoon en de gehele dag te besteden met een groep mensen die je nog nooit eerder hebt ontmoet, betekent dat je erg snel sterke vriendschappen maakt. Ik ben ondertussen alweer zes maanden terug uit India, maar ik heb nog steeds regelmatig contact met de vrienden die ik heb gemaakt tijdens de opleiding. Het delen van zo een levensveranderende ervaring zorgt ervoor dat je in contact blijft. Ik geniet ervan om te horen hoe het met ze gaat. We vieren ieder elkaars successen en ondersteunen elkaars kansen om les te geven of zelfs bij het opstarten van een eigen yogaschool. We hebben zoveel herinneringen door het delen van zowel de goede als de slechte tijden in India. We deelden plezier wanneer we naar de stad in Khajuraho gingen voor een massage of om te winkelen en het intense gevoel van blijheid wanneer we eindelijk een pose onder de knie kregen of wanneer we een succesvolle klas hadden gegeven. Maar we deelden ook de stress tijdens de voorbereidingen voor het examen en begrepen elkaar wanneer we heimwee kregen. Ik ben er zeker van dat dit vrienden zijn voor het leven.

Ik vond het moeilijk om de westerse bezittingen op te geven voor de ashram levensstijl, maar het voelt geweldig om een ‘detox’ te hebben van alle technologie. Na een week dacht ik niet eens meer aan het volgen van de updates op Facebook, of het Whatsappen met vrienden en het voelde heerlijk om niet continu beschikbaar te zijn voor anderen. Een smartphone leidt erg af van het hier en nu. Nu ik de wereld niet langer bekeek door het scherm van mijn mobiele telefoon, was ik in staat om de omgeving daadwerkelijk tot me te nemen. Om naar de prachtige geluiden te luisteren die de inheemse vogels maakten, om de kalmte van mijn yogabeoefening onder een verbluffende boom te ervaren en om echt bewust te zijn van de adembenemende zonsondergangen. Het is een geweldig gevoel om te weten dat niemand contact met je kan opnemen, dat je tijd neemt van je dagelijks leven om iets te doen wat je echt graag wilt doen. Niemand van huis kan je aandacht opeisen of stress veroorzaken. In het begin had ik er ook erge moeite mee om met koud water te douchen. Mijn lichaam had wat tijd nodig om hier aan te wennen. Ik begon met een emmer met warm water buiten te halen om mezelf mee te wassen, maar na een week stoorde het koude water me niet meer en vond ik het zelfs energiegevend. Ik vond het eigenlijk heel fijn dat er geen wasmachines waren. Het was erg eenvoudig om je kleren met de hand te wassen en ze op te laten drogen in de zon. Ik voelde me nederig om in staat te zijn deze ervaring op te doen, om de zon in je nek te voelen terwijl je bezig bent met de was. Vaak was het zelfs erg gezellig, doordat we het met z’n allen in onze vrije tijd deden.

Van dag tot dag was ik druk in de weer; opstaan voor meditatie om 6 uur ‘s ochtends en dan blijvend bezig zijn tot de herbal thee om 7 uur ‘s avonds. Sommigen dagen was ik erg moe. Ik viel meestal in slaap rond 9/9:30 ‘s avonds en werd niet eerder wakker totdat mijn alarm afging. De how to teach les is de langste les van allemaal van ongeveer drie uur, maar zo interessant dat je niet eens voelt dat het drie uur duurt. Het is verwonderingwekkend om direct vanaf het begin yoga te leren geven en aan het eind daadwerkelijk yogales te geven en dat allemaal in dezelfde klas. Het is soms moeilijk om alle stof die normaal in twee jaar wordt gegeven in één maand te onthouden. Maar als je alles geeft en echt je best doet, dan is het zeker mogelijk. Op den duur raak je ook gewend aan het harde werken, zowel lichamelijk als mentaal. De eerste keer dat je twee of drie asana lessen op een dag volgt, ben je helemaal op, maar na het een paar keer te hebben gedaan, voelt één les per dag erg weinig en wil je meer doen. Ik moet toegeven dat ik een erg grote eetlust had deze maand. Ik heb onwijs genoten van het eten! Zoals alles wat ik heb beschreven, was ook het eten anders dan wat ik gewend was, maar ik vond het absoluut heerlijk, voedend eten. Sommige mensen hadden moeite met de omschakeling qua voeding. Ik denk dat hoe groter het verschil tussen het eten in de ashram en het eten dat je normaal eet is, hoe moeilijker de omschakeling zal zijn. Maar aan het eind van de maand keek iedereen er naar uit om met gele rijst en tamarinde chutney te ontbijten.

Ik vond het erg moeilijk om afscheid te nemen van een plek die als thuis voelde. Echter zal ik de herinneringen van mijn yoga opleiding in de Arhanta yoga ashram in Khajuraho altijd koesteren. Ik ben helemaal voorbereid om yogalessen te geven en heb het geluk gehad om meteen te beginnen met drie klassen in de week. Ik voel me genoeg ontwikkeld om mijn yogabeoefening thuis voort te zetten, ik voel me gedisciplineerd en geniet meer van mijn yogasessie. Ik vind het ook bemoedigend om terug te kijken naar mijn capaciteiten en om te zien hoe ver ik ben gekomen en hoe mijn asanas zijn verbeterd.

Leave a Reply