Transformerend India – Mijn ervaringen van het leven in een ashram

Amalia de Jong 1Begin 2015 had ik grote ideeën. Ik wilde naar India gaan om yoga te leren. Maar veel mensen in mijn omgeving reageerden niet zo positief: India was het land van onderdrukking en geweld. Wat had ik daar te zoeken. Dus paste ik mijn plannen aan en ging ik de opleiding in Nederland volgen. Maar een levensles moest geleerd worden en om dat te bereiken, viel ik in mei. Mij knie was uit de kom en gebroken en voor weken kon ik niets anders doen dan reflecteren. Ik kwam erachter dat ik mij vaak door angsten laat leiden en dat ik mijzelf tegenhoud. Tijd voor een verandering. Toen ik weer kon lopen, fietsen en autorijden solliciteerde ik voor een functie bij de ashram in Nederland. Ik werd aangenomen en de keuze bij mij. Wilde ik als vrijwilliger werken of als medewerker? Als medewerker moest ik alleen de opleiding volgen tot yogadocent en die kon nu alleen gevolg worden in India. De keuze was snel gemaakt: ik ging naar India. Binnen een maand mijn ticket geboekt, visum geregeld en mijn oude leven gedag gezegd. Ik verkocht mijn auto, zette mijn bedrijf stil en begon aan een nieuw hoofdstuk in mijn leven.

De reis

Nadat alles geregeld was voor mijn reis naar India en mijn yogaopleiding in Khajuraho, kon ik eindelijk ontspannen en naarmate de tijd verstreek, nam mijn zin om te gaan alleen maar toe. Op 29 oktober stapte ik op mijn eerste vlucht en hoewel ik erg zenuwachtig was om alleen te moeten vliegen en te moeten overstappen, viel het allemaal mee. Zonder moeite stapte ik over op mijn tweede en derde vlucht en op 29 oktober kwam ik aan op het vliegveld van Khajuraho waar enkele medewerkers van de ashram mij opwachtten. Ik en mijn klasgenoten werden verdeeld over taxi’s en reden door een prachtig landschap: veel groen en mooie heuvels. Koeien, geiten en zwijntjes die over de weg lopen en heerlijk in de weg liggen. Naast de natuur heerst er ook menselijke chaos. Scooters die volgepakt zijn met een heel gezin, kinderen die op een drukke straat spelen en het drukke verkeer dat schijnbaar moeiteloos stroomt als een woest kolkende rivier. Na een korte rit arriveerden we bij de ashram. Enkele simpele witte gebouwen op een weelderig groene locatie.

De Arhanta Yoga Ashram

Transformerend India - Mijn ervaringen van het leven in een ashram

Bij binnenkomst worden we verder begeleid. We krijgen onze kamers en kamergenoten toebedeeld en mogen rustig uitpakken. De eerste dag is een dag van bijkomen en praktische informatie. De volgende dagen draaien we op volle toeren. De dagen beginnen vroeg, duren lang, eindigen laat maar zijn zeer bevredigend. Elke dag leer ik zoveel bij. Niet alleen over de asanas, maar ook over yoga filosofie, lesgeven, anatomie, mantra’s, ayurveda en nog veel meer. De hoeveelheid van nieuwe kennis duizelt mij en ik vraag mij af of alle kennis uiteindelijk zal neerdalen en het begrip zal komen. De eerste week vliegt voorbij en ik ben doodop. Op onze vrije dag besluit ik dat ik de gehele maand in de ashram zal blijven en niet naar Khajuraho zal gaan. Ik wil echt even alleen zijn, alles laten bezinken en de nieuwe lesstof herhalen, zodat ik niet achter zal gaan lopen. De tweede week verloopt al wat soepeler. Waar ik mij eerst nog afvroeg wat ik hier kom doen, kan ik nu een klein beetje meer genieten. Ik begrijp de filosofie meer, de houdingen gaan beter en de sequence van Sivananda kan ik uit mijn hoofd. Tevens begin ik de effecten te voelen van de yoga, meditatie en gezonde voeding.

 

De opleiding

Elke dag word ik lichamelijk en geestelijk sterker. Mijn lichaam, die zo lang stil heeft gestaan, begint weer wakker te worden. Ik word niet alleen sterker maar val ook in een rap tempo af. Naast het lichamelijk afvallen, laat ik ook oude patronen los die mij niet meer dienen en ik creëer ruimte voor groei. Dit proces blijft zich voortzetten gedurende de daarop volgende weken. Ik krijg inzichten in mijzelf. Dit komt omdat ik uit mijn vertrouwde omgeving ben en geen contact heb met mijn familie of vrienden. Ik hoef niet in een rol te kruipen en dat werkt erg bevrijdend. Een rol aannemen is natuurlijk nooit goed, dat weet iedereen. Maar het gebeurt toch al gauw en gaat soms heel geleidelijk. In India werd ik mij hier bewust van, kon ik afstand nemen en ontdekken wie ik nu eigenlijk ben en hoe ik overkom.
In de derde week komt opeens het echte plezier weer terug. Ik kan genieten van de ‘How to teach” lessen en ik kan lachen om mijn eigen angsten en fouten. Ik begin het lesgeven steeds leuker te vinden, omdat ik mijzelf en mijn angsten niet meer zo serieus neem. Ik lach om mijn angsten. Niet om ze weg te duwen in mijn onbewuste, maar omdat ik nu inzie hoe irrelevant ze eigenlijk zijn. Het is uiteindelijk allemaal illusie, Maya. Ook tijdens mijn eigen yogalessen kan ik meer genieten van de houdingen. Ik raak niet meer zo snel gefrustreerd. Als ik een houding niet kan doen, doe ik iets anders of observeer ik de docenten. Heel leerzaam. Ook laat ik mij nu inspireren door de andere studenten. Ik kan ze bewonderen als ze moeilijke houdingen kunnen doen en ik voel mij niet meer teleurgesteld in mijzelf.

amalia story

De laatste loodjes

En dan breekt de laatste week aan. Het aftellen is nu echt begonnen. En hoewel ik in het begin verlangde naar Nederland, begin ik India nu al te missen. Ik wil alles uit de laatste week halen. Ik stel zoveel mogelijk vragen. Ik ontspan meer en doe mee aan de theerondes buiten. Ik leer mijn klasgenoten steeds beter kennen en dat is fijn. Hun levenservaringen zijn leerzaam voor mij en doet mij inzien dat iedereen zijn eigen uitdagingen in dit leven heeft.
Dan komt de dag van het afscheid en de terugreis. Er heerst een sfeer van opluchting, trots en een stukje melancholie in de ashram. We hebben zoveel meegemaakt en voor veel mensen was dit een levensveranderende ervaring. Ik denk dat er daarom sterke verbindingen zijn ontstaat tussen ons, want al kennen wij elkaar nog niet lang, de kwaliteit van deze kennismakingen was erg hoog. Ik ben benieuwd wat de toekomst gaat brengen voor ons allemaal. Ik heb mijn levensvisie nog niet compleet en voor mij voelt deze afgelopen maand als een start voor een geheel nieuwe periode. Een periode die zich hopelijk zal kenmerken door reflectie, opbouw, plezier en duidelijkheid.

Door Amalia, Nederland

Leave a Reply