Soms beginnen de meest betekenisvolle veranderingen met de kleinste intenties. Je wordt niet zomaar op een dag wakker en besluit je hele leven om te gooien. Zo werkt het meestal niet. Vaker ben je gewoon op zoek naar een manier om wat makkelijker adem te halen en je minder vastgelopen te voelen.
Karens verhaal begon toen ze als universiteitsstudente in Chili op zoek was naar verlichting van haar stress, maar wat er in de daaropvolgende tien jaar gebeurde, veranderde alles.
We delen haar verhaal vandaag omdat het iets illustreert wat we vaak zien bij Arhanta. Wanneer onze studenten binnenkomen met het idee precies te weten wat ze van yoga nodig hebben, laat de beoefening zelf hen, op een zachte maar volhardende manier, iets veel groters zien.
Een nieuwsgierigheid die steeds groter werd.
In 2012 studeerde Karen aan een universiteit in Chili, gebukt onder de stress van deadlines en academische verwachtingen. Ze had een pauze nodig. Dus besloot ze een yogales te proberen.
Ze deed mee aan een les waar ze zich uitrekte, verschillende houdingen aannam, haar lichaam op sommige momenten voelde tegenstribbelen en op andere momenten ontspannen. Negentig minuten lang waren haar gedachten stil en kregen ze de ruimte om rustig te ademen. Alleen al daarvoor was het de moeite waard om te komen.
Na verloop van tijd ontmoette ze steeds meer verschillende docenten en bezocht ze verschillende studio's. Ze raakte steeds gemotiveerder om thuis te oefenen. Toen werd het interessant, omdat ze haar lichaam tijdens de verschillende houdingen begon te observeren.
Daarna volgde meditatie, hoewel het in het begin vooral neerkwam op stilzitten terwijl haar gedachten afdwaalden. Maar ze bleef oefenen. Langzaam kwamen er patronen naar voren. Yoga hield haar een spiegel voor, en eindelijk zag ze dingen over zichzelf die ze te druk was geweest om op te merken.
Zo verstreken er vijf jaar. Yoga nestelde zich onopvallend in haar leven, werd minder een activiteit en meer een oefening, en veranderde haar kijk op de wereld.
Het plan dat niets met lesgeven te maken had
In 2017 koesterde Karen de droom om in het buitenland te wonen. Ze ging daarom online op zoek naar manieren om die droom te verwezenlijken. Tijdens haar zoektocht naar programma's en mogelijkheden stuitte ze op de residentiële lerarenopleiding van Arhanta .
Ze verhuisde naar Nederland. En nu komt het belangrijkste: ze had absoluut geen plannen om yogalerares te worden. Sterker nog, het hele idee leek haar nogal twijfelachtig. Een yoga-docent worden in één intensieve maand ? Natuurlijk leer je misschien wat theorie, maar daadwerkelijk met zelfvertrouwen en vaardigheid lesgeven leek haar een onmogelijke opgave.
Daarbij kwam nog dat ze nog niet vloeiend Engels sprak , wat de twijfel alleen maar vergrootte. Wat als ze het niet zou kunnen bijbenen? Wat als de taalbarrière ervoor zou zorgen dat ze zich verloren zou voelen?
Ze wilde echter dieper ingaan op de yogafilosofie en de concepten die ze in reguliere lessen slechts vluchtig had meegekregen, echt begrijpen. Ze wilde haar asana-praktijk verfijnen, de mechanica en de achterliggende redenen van de bewegingen doorgronden.
Dus schreef ze zich in, hoewel ze sceptisch en nerveus was, maar ook nieuwsgierig genoeg om de sprong te wagen.
De maand die de verandering teweegbracht
De training bestond uit vroeg opstaan, mediteren, asana's oefenen, filosofie studeren, anatomie leren en lesgeven oefenen, en het was absoluut intensief.
Karen nam al vroeg het besluit dat ze er volledig voor zou gaan. Geen terughoudendheid, gewoon pure toewijding: "Mijn doel was simpelweg om mijn begrip van de yogafilosofie te verdiepen en mijn asana-praktijk te verfijnen."
Naarmate ze meer oefende, ging het vanzelf makkelijker. Ze kon het echt, voor mensen staan en hen door de oefeningen begeleiden. Ze kon een ruimte creëren waar mensen zich veilig voelden om te experimenteren. Aan het einde van die maand had ze geleerd om een yogales te geven.
India stond niet eens op de lijst.
Het jaar vooruitgaand ze terug naar Nederland als vrijwilliger in de ashram voor twee maanden. Het voelt aan als een natuurlijke volgende stap, met meer oefeningen, leermogelijkheden en een manier om iets terug te doen.
Ze vermoedde al dat dat mogelijk was. Toen werd haar gevraagd of ze interesse had om te helpen in de ashram in India .
India was nooit een bestemming voor haar geweest. Ze had zich er nooit een kracht in gevoeld, had nooit van gedroomd om erheen te gaan, en het nooit op haar 'to-do' lijstje gezet. Maar iets ervoor zorgt dat ze ja zei.
Ze bleef vier maanden. Het jaar daarop kwam ze terug voor nog eens vier maanden.
Ze assisteerde bij asana-lessen met senior docent Omkar en benodigde zo de behoeften van studenten te herkennen, zelfs voordat ze die zelf oppervlakkigen. Ram trainde haar om ochtendmeditaties te begeleiden, wat haar op een nieuw niveau uitdaagde.
Maar ze ervan overtuigd, en door anderen les te geven, verbeterde haar eigen praktijk op manieren die ze in haar enige niet had kunnen bereiken.
Lesgeven toen de wereld in elkaar stortte
Toen was er in 2020 de COVID-19 uitbraak. Er werd een lockdown aangekondigd en alles kwam tot stilstand.
Karen begon online lessen aan te bieden via haar laptop, en een paar studenten waarvan ze vast te vinden waren in een tijd waarin alles onzeker aanvoelde.
Toen de beperkingen werden opgeheven, ging ze weer fysiek lesgeven aan kleine groepen. Soms gaf ze ook individuele sessies, waarbij ze zich echt konden aanpassen op wat die persoon die dag nodig had.
Ze probeerde niet direct te groeien, of een merk op te bouwen om de volgende yoga-Instagramster om te worden. Ze gaf les omdat het goed voelde en genoeg was.
Zelfs vanuit Chili, duizenden kilometers verwijderd van Nederland en Indiam bleef ze verbonden met Arhanta. Ze sloot zich aan bij het Spaanse vertaalteam. Ze volgden alle cursussen die ze konden vinden via de Arhanta Online Academy en experimenteerden met verschillende yogastijlen zoals Yin , Vinyasa , prenatale yoga en zelfs fascia-massage . Uiteindelijk koos ze voor Hatha yoga, en dat doet ze nog steeds.
Sinds 2022 werkt ze als studentbegeleider bij de Arhanta Online Academy. Dat houdt meestal in dat ze studenten bijstaat met hun zorgen en vragen, gelijke vragen waar ze zelf vroeger mee worstelde, hen helpt bij het maken van opdrachten of hen er herhaaldelijk aan herinnert dat verwarring bij het leerproces hoort.
Het is het soort werk dat haar dicht bij haar passie houdt: leren van mensen die dingen proberen, falen, het opnieuw proberen en langzaam hun weg vinden.
Wat is er nu precies precies?
Als Karen het nu over yoga heeft, beschrijft ze niet zomaar een trainingsroutine van een stressbeheersingstechniek. Ze heeft het over iets dat haar heeft geleerd om met gemak door het leven te gaan. Het heeft haar geholpen om anders te zijn, meer in het moment te leven, minder impulsief te reageren en echt te luisteren zonder meteen in te grijpen en alles op te lossen.
Het heeft ook haar manier van werken veranderd. Ze kan zich beter daardoor, geduldiger blijven en eerder merken wanneer ze haar grenzen overschrijdt of juist op de automatische piloot schakelt.
Maar de grootste verandering is hoe ze omgaat met de ingewikkelde uitdagingen van het leven, zoals verdriet, verlies en momenten waarop haar leven volledig op zijn kop lijkt te staan. Yoga gaf haar stabiliteit, iets om zich vast te houden terwijl ze haar weg vond.
Dankzij het inzicht dat ze door jarenlange beoefening heeft opgedaan, in combinatie met de wijsheid van de yogafilosofie over de ziel, de dood en gehechtheid, heeft ze enkele van de moeilijkste momenten in haar leven met meer kalmte doorstaan dan ze voor mogelijk had gehouden.
De Arhanta-aanpak
Het verhaal van Karen is niet uniek qua uitkomst; veel van onze studenten ervaren dat yoga hun leven op onverwachte manieren verandert. Maar wat voor haar werkte, zegt iets over onze manier van lesgeven.
We vroegen haar niet om het te geloven, maar alleen om zich eraan te verbinden.
Ze was sceptisch over het idee om in een maand te leren lesgeven, en we hebben haar niet geprobeerd te overtuigen dat het mogelijk was. We hebben haar alleen gevraagd zich te committeren aan het proces van dagelijkse oefening, praktijkervaring in het lesgeven en directe feedback, en te kijken wat er gebeurde. Die structuur bood haar een solide leerervaring toen ze twijfels had.
Taal vormde geen barrière. Ze sprak niet vloeiend Engels toen ze aankwam, wat isolerend had kunnen zijn. Maar ons onderwijs is ervaringsgericht en niet afhankelijk van complexe verbale uitleg. Je leert door te doen, te voelen en te oefenen. De gemeenschap biedt een plek voor iedereen, ongeacht de taalvaardigheid.
We hebben gebouwd met het oog op diepgang, niet alleen op certificering.
Karen begreep het uiteindelijk. Het was geen carrièreswitch. Ze wilde filosofie, verfijning en de "waarom" achter de praktijk. Onze programma's zijn ontworpen om oprechte nieuwsgierigheid te bevredigen, inhoud boven oppervlakte te stellen en echt begrip te bieden. De didactische vaardigheden vloeiden als vanzelf voort uit die basis.
En haar leerproces eindigde niet na haar afstuderen.
Na haar residentiële training deed Karen vrijwilligerswerk, hielp ze in India, sloot ze zich aan bij de online academie en bleef ze leren. We hebben onze programma's zo opgezet dat het einde van een cursus eigenlijk slechts een opstapje is naar verdere groei, of je nu in Nederland, India, Chili of waar dan ook bent.
We beloven niet dat yoga je leven op een specifieke manier zal veranderen. Dat kunnen we niet. Transformatie volgt geen vast stappenplan.
Maar we creëren wel degelijk de voorwaarden voor echte verandering door middel van diepgang, structuur, gemeenschap en ondersteuning die lang doorgaat nadat de formele training is afgerond.
Laatste gedachte
Karens verhaal laat zien wat er mogelijk wordt wanneer iemand met oprechte nieuwsgierigheid aan de slag gaat en wij die persoon een lesmethode aanbieden die daadwerkelijk werkt.
Vond je dit verhaal leuk en wil je meer verhalen van onze studenten lezen? Volg ons dan hier . Of bekijk onze yogadocentenopleidingen en ontdek waar jouw pad je naartoe kan leiden.